Puinhopen van Berlijn

Al tijdens de laatste fase van de oorlog (1944-1945) streefde Stalin naar een veiligheidszone om de Sovjet Unie.                                           Nooit meer zou een alles verwoestende oorlog op Russische grond mogen plaatsvinden.
De veiligheidszone van Stalin kon alleen bestaan als er satellietstaten werden gevormd volgens communistisch model. Daarvoor kwamen in West Europa Polen, Tsjecho-Slowakije, Hongarijë, Roemenië en Griekenland in aanmerking.
Landen die tegen de Sovjet Unie hadden gevochten moesten ontwapend en neutraal worden: Finland en Oostenrijk.

Duitsland was anders. Hitler had het Molotov pact geschonden en Rusland in 1941 onverwacht de oorlog verklaard. Duitsland werd verdeeld, ontwapend, gedenazificeerd en moest de aangerichte schade aan Rusland vergoeden.
Zo lang hij leefde heeft Stalin nimmer in een herbewapening van Duitsland toegestemd.
Ook niet toen de socialisten in de Russische bezettingszone de
regering vormden en de westelijke zone werd bewapend.

Communisten hadden een grote rol gespeeld in de strijd tegen het fascisme van Duitsland, Italië en Viëtnam. Als ideologie won het socialisme terrein.
Vooral in Azië, waar Mao van China een Volksrepubliek maakte en de nationalisten naar Taiwan verdreef.

De eerste conflicten met Amerika ontstonden tijdens de dekolonisatie van Korea, Viëtnam, Indonesië en tal van Afrikaanse en Arabische landen.
In Europa werden socialistische volksrepublieken gesticht op de Balkan.
In Griekenland werden de communisten verslagen in een bloedige
burgeroorlog die duurde van 1943-1948.

Zo raakte de wereld verdeeld in blokken van landen die tegenover elkaar stonden. Lokale conflicten werden de hotspots van de Koude Oorlog.